Via de mail kwam het filmpje binnen. Van de stichting Als kanker je raakt. Deze stichting opereert in reformatorisch-evangelisch vaarwater. Ds. Arie van der Veer is een van de oprichters en dat maakte me gelijk al nieuwsgierig. Het filmpje is een promo-filmpje voor de stichting en geeft een goed beeld van hun werk: bemoedigen, bijstaan, helpen. Wat me echter onaangenaam trof was de strijdtaal in dit filmpje. In 3 minuten komt het gevecht tegen kanker maar liefst 5 keer langs: met woorden als vechten, strijden en zelfs: overwinnen. Terwijl de hele wereld inmiddels bezig is dit soort taal af te schaffen (bijv. Maarten van der Weijden) gaat uitgerekend een christelijke stichting die kant uit: dat je kanker zou kunnen overwinnen. Juist zij weten toch wel hoe lijden bij het leven hoort. Het moet niet raarder! Ik waagde er een mail aan.

Het leverde een boeiende en geraakte mailwisseling op die eindigde met de toezending van het boek Als kanker je raakt.  En dat is een goed boek. Ik las het bijna in een adem uit. Niet eerder zag ik zo’n mooie mix van ervaringsverhalen, verhalen van deskundigen en spirituele gedeeltes, vaak meditaties die vragen wakker riepen. Juist dat laatste mist eigenlijk op alle fronten in tijdschriften en brochures. We zijn een seculier land geworden met een vaak dorre woestijn! Het tweede hoofdstuk biedt een indrukwekkend overzicht van mensen die aan het vechten zijn met kanker en dit hoofdstuk heeft duidelijk de toon van het promo-filmpje gezet. Het is het hoofdstuk waar ik het minste mee heb, juist omdat ik in de palliatieve fase ben. Gelukkig vind je in het boek ook voldoende andere geluiden.

Ik vind het boek een aanrader juist omdat het probeert om het hele verhaal van kanker te vertellen. Voor mensen op weg naar herstel. Voor mensen op weg naar het einde. Met zoveel van wat je onderweg tegenkomt.

En vooruit, laat ik het mooiste citaat maar delen. Inderdaad uit een meditatie, bij psalm 130 “uit de diepte” (en dat dan geïnterpreteerd als een plek diep onder de grond, een lege put):

Op een nacht droom je. Er is een man die zich losmaakt van de mensen die over de rand van jouw put naar jou kijken en met je meeleven. Hij laat zich naar beneden zakken. Gaat dan naast je op de bodem van de put zitten. Hij slaat Zijn arm om je heen. Je kent Hem niet. Maar dan zie je ineens dat Zijn handen littekens hebben. Er moet iets verschrikkelijks met Hem zijn gebeurd. Ineens weet je wie naast je op de bodem van de put is komen zitten. Het is Jezus!

Dagelijks ben ik dankbaar voor mensen die zo met ons leven.

 

Advertenties

4 gedachtes over “Een filmpje en een boek met een venster naar boven

  1. Beste Wim… Heel gevoelig geschreven..én zó herkenbaar! Ik hoorde zondag van Martine dat deze ziekte zich momenteel rustig houdt..stabiel zei ze….Ben hier heel blij om voor jullie allen!!Geeft een burger weer wat ruimte én moed… Ik wens je een voortzetting  van dit verloop…kracht én geduld toe!Met warme groetBonnie Verzonden vanaf Samsung-tablet.

  2. Fijn Wim dat je het vertelt. Hoe dat boek is. Ik durf nog steeds geen boeken te lezen erover. Ik ben na al die jaren kankervrij nog steeds een schijtebroek. En ik ben heel blij dat je vertelt hebt dat er niks te vechten valt. En dat je niet te weinig gevochten hebt of vecht. Het overkomt je en je moet het er mee doen.
    Maar het blijft ook : ‘Heer die mij ziet zoals ik ben,
    Dieper dan ik mezelf ooit ken, kent U mij!
    Ook mijn kanker, ook daar heeft U weet van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s